Weer terug….

…. het klinkt alsof ik ben weggeweest. En, tja, dat was ik eigenlijk ook wel. Fysiek nog steeds aanwezig, maar in gedachte met andere dingen bezig. In een paar maanden tijd is er veel gebeurd. Zonder in teveel details te treden; in vijf weken tijd afscheid nemen van zowel mijn verstandige vader als mijn geliefde oma is best veel. Veel om te verwerken, veel om een plek te geven. Niks is meer hetzelfde en alles is anders.

Het mooie is wel, dat ik nog steeds het gevoel heb dat ze bij me zijn. Vooral de aanwezigheid van mijn pap, voel ik elke dag. Het kán natuurlijk het gevoel van missen zijn, maar ik ben er echt van overtuigd dat hij gewoon niet wég is! Hij is gewoon ergens anders. Ik kan niet meer mét maar wel tégen hem praten. Ik kan hem niet meer zien, alleen zijn foto. Ik kan hem niet meer voelen, maar hij is er wel! Ik weet het zeker en zo af en toe laat hij even weten dat hij er écht nog is. Hoe dat kan? Dat lees je straks….

Het lijkt een beetje op wat er in groepen ook gebeurt wanneer er een kind is verhuisd of om welke reden dan ook de groep verlaat. Vaak duurt het nog even voordat het kind écht weg is; de tafel en stoel blijven in de klas, op de namenlijst staat de naam nog en vooral…. er wordt nog over gesproken! Fysiek is het kind er niet, maar het is nog wél in de groep aanwezig, zodra er over gesproken wordt. Het kind is is nog steeds een rol die in de groep aanwezig is.

Volgens Deep Democracy (Kramer, 2014) is een rol een verwijzing naar alles wat in een groep aanwezig kan zijn zijn. Het zijn gevoelens, gedachten, thema’s, rollen, ideeën, meningen, gedragingen, dromen, archetypen etc.

‘ Het woord ‘rol’ is een neutrale term die geen ordening aanbrengt, maar de informatie, het ‘iets’ of de ‘meerdere ietsen’ in de groep aanduidt. In elke groep zitten altijd allerlei rollen, zoals emoties, meningen, ideeën en gedachten. Maar denk ook aan archetypische rollen als ‘leiders’ en ‘volgers’, ‘doeners’ en ‘denkers’ ‘harde werkers’ ‘overwerkers’ en ‘vakantievierders’. (Kramer, 2014).

Rollen als bijvoorbeeld boosheid zie je soms in groepen ook overgenomen worden door andere kinderen. Wanneer er boosheid in de groep zit, kan dit boven de waterlijn door één kind, ik noem hem even Pieter, kenbaar gemaakt worden door boos gedrag. Dát is wat we zien, maar de roltheorie laat zien dat we meerdere rollen tegelijk kunnen zijn. Dus Pieter ís niet hetzelfde als boos. Pieter kan namelijk ook heel blij zijn als hij lekker aan het buitenspelen is, maar wanneer hij bij het maken van een opdracht tegen een probleem aanloopt wordt hij boos. Héél boos! Tegelijkertijd kan een ander kind in de klas heel blij zijn, maar de boosheid van Pieter wel herkennen. Je kunt namelijk op hetzelfde moment meerdere rollen hebben. Wanneer je op deze manier naar rollen kijkt, noemen we dat in termen van Deep Democracy dat de rollen vloeibaar zijn; er is rolfluiïditeit. Er is geen bepaalde ordening die alles vastzet.

Dus….. zolang je over iemand blijft praten, verhalen en herinneringen deelt, is degene er nog. De rol is er nog; in gedachten, verhalen of emoties. En héél soms gebeuren er héél bijzondere dingen. Dingen waardoor ik er van overtuigd ben dat er méér is tussen hemel en aarde én dat pap zijn rol in in mijn leven gewoon weer even pakt. Zoals laatst toen ik mijn beste vriendin vertelde over het hangertje wat ik van pap gekregen heb toen ik 18 werd. Ik draag het altijd. Terwijl ik het vertel pak het vast en op dat moment wordt Songbird van Fleetwood Mac op de radio gestart; hét nummer van pap en mij. Dit kon geen toeval zijn! Pap moest even laten weten dat hij er was, wilde even zijn rol en zijn aanwezigheid kenbaar maken. Zo bijzonder!

…mijn Dreamboard @ de workshop bij Marte Methorst.

Het gevoel dat hij er nog steeds is, zorgt ervoor dat ik weer verder kan. De ondernemersgeest van pap die hij mij heeft doorgegeven is weer aangewakkerd. Het geeft me energie! Mede door de workshop bij Marte Methorst “Create your own Dreamboard’ heb ik mijn creativiteit even lekker kunnen laten borrelen en mijn dromen in beelden gevangen. En een tweedaagse Transactionele Analyse heeft me mooie inzichten gegeven.

Ik ben dus weer ‘terug’. Sinds een paar weken officieel gelicentieerd Specialist Klasse(n)Kracht!® en met leuke, uitdagende opdrachten bezig. Toevallig vanmiddag contact gehad met een leerkracht die met de eerste stap bezig is om met de groep, waarmee eerst gesprekken met groepjes kinderen zijn gevoerd, een missie vorm te geven. Een paar weken geleden zag ze het helemaal niet meer zitten, maar nu…had ik een enthousiaste leerkracht aan de telefoon die niet kon wachten om de volgende stap te gaan zetten. Zó gaaf!

En, oh ja, ik heb ‘jullie’ ook weer terug; de volgers van mijn blog. Ergens was ik jullie ‘kwijt’, maar hoop alles weer opgelost te hebben. Ons pap zei altijd: ‘Voor elke oplossing heb ik een probleem.’ In dit geval hoop ik dat het bij de oplossing blijft…..

Als je het blog weer ontvangen hebt, laat het me dan even weten. Mocht je nog niet aangemeld hebben voor het blog, doe dat dan hieronder. Ben van plan om weer veel meer te gaan schrijven! De energie is weer terug en wil de ervaringen gekoppeld aan een stukje theorie graag met jullie delen!

6 antwoorden op “Weer terug….”

  1. Lieve Nicole,

    Bijzonder verdrietig dat je jouw twee liefdes moest loslaten. Gecondoleerd. Mooi hoe jij ziet dat er nog steeds verbinding is, het is bijzonder dat je de signalen ziet want vaak kan men ze niet zien omdat het verdriet te groot is, dat is zo’n gemis want dat kan ze juist helpen!

    Ik wens je kracht wanneer je dat nodig hebt en geniet van al die mooie lijntjes die je ontvangt. Verweg en toch dichtbij.
    Warme groet, Gwenda

    1. Dank je lieve Gwenda. Met verbinding en lijntjes ben ik sowieso altijd bezig, maar dit is wel een heel bijzondere manier. Ik blijf ervan genieten!

  2. Heerlijk Nicole dat je er weer bent. Ik geloof dat dood ook niet betekent dat je weg bent. Fysiek niet meer aanwezig maar wel in hoofd en hart en energetisch. Als je je maar verbindt.
    En wat een kado hè om zo snel al leerkrachten en klas te zien veranderen en dat allemaal vanuit contact en verbinding. Geniet van het mooie werk dat je doet!
    Lieve groet, Jelly

    1. Dat je, voor mijn gevoel, met kleine dingen zoiets moois kunt bereiken blijft verwonderlijk. Door contact (gezien én gehoord worden) en vervolgens de verbinding opnieuw maken gaat iedereen weer met plezier naar school. Prachtig werk Jelly!

  3. Dag Nicole,

    Fijn dat je er weer bent met je blog. Voor mij zijn het stille genietmomenten als ik ze lees.

Reacties zijn gesloten.